حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الْمَجِيدِ بْنِ سُهَيْلِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَعْمَلَ رَجُلاً عَلَى خَيْبَرَ، فَجَاءَهُ بِتَمْرٍ جَنِيبٍ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَكُلُّ تَمْرِ خَيْبَرَ هَكَذَا ". قَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّا لَنَأْخُذُ الصَّاعَ مِنْ هَذَا بِالصَّاعَيْنِ، وَالصَّاعَيْنِ بِالثَّلاَثَةِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَفْعَلْ، بِعِ الْجَمْعَ بِالدَّرَاهِمِ، ثُمَّ ابْتَعْ بِالدَّرَاهِمِ جَنِيبًا ".
Бизга Қутайба ривоят қилди, у Моликдан, у Абдулмажид ибн Суҳайл ибн Абдурроҳмандан, у Саид ибн Мусайябдан, у Абу Саид Худрий ва Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳумо): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишини Хайбарга (омил қилиб) тайинлади. У унга жаниб (сифатли) хурмо келтирди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Хайбарнинг ҳамма хурмоси шундайми?» У деди: Йўқ, Аллаҳга қасамки, ё Расулуллаҳ, биз бундай (сифатли)нинг бир сўини икки сў (оддий)га, икки сўини уч (сў)га оламиз. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Бундай қилма! Аралаш (оддий)ни дирҳамга сот, сўнг дирҳамга жаниб (сифатли) сотиб ол».