2310-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ваколат китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ لَكَ مِنْ نَفْسِي. فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا. قَالَ " قَدْ زَوَّجْنَاكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Молик хабар берди, у Абу Ҳозимдан, у Саҳл ибн Саъддан, у деди: Бир аёл Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб деди: Ё Расулуллаҳ, мен ўзимни сенга ҳиба қилдим (бағишладим). Бир киши: Уни менга никоҳлаб бер, деди. У деди: «Биз уни сенга, сенда бўлган Қуръандан (ёдлаганинг) эвазига никоҳлаб бердик».