2316-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ваколат китоби
حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ جِيءَ بِالنُّعَيْمَانِ أَوِ ابْنِ النُّعَيْمَانِ شَارِبًا، فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ كَانَ فِي الْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوا قَالَ فَكُنْتُ أَنَا فِيمَنْ ضَرَبَهُ، فَضَرَبْنَاهُ بِالنِّعَالِ وَالْجَرِيدِ.
Бизга Ибн Салом ривоят қилди, бизга Абдулваҳҳоб Сақафий хабар берди, у Айюбдан, у Ибн Абу Мулайкадан, у Уқба ибн Ҳорисдан, у деди: Нуаймон ёки Ибн Нуаймон маст (шароб ичган) ҳолда келтирилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уйда бўлганларга уни уришни буюрди. У деди: Мен уни урганлар ичида эдим. Биз уни оёқ кийимлар ва хурмо шохлари билан урдик.