حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ عِنْدَ بَعْضِ نِسَائِهِ، فَأَرْسَلَتْ إِحْدَى أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ مَعَ خَادِمٍ بِقَصْعَةٍ فِيهَا طَعَامٌ فَضَرَبَتْ بِيَدِهَا، فَكَسَرَتِ الْقَصْعَةَ، فَضَمَّهَا، وَجَعَلَ فِيهَا الطَّعَامَ وَقَالَ " كُلُوا ". وَحَبَسَ الرَّسُولَ وَالْقَصْعَةَ حَتَّى فَرَغُوا، فَدَفَعَ الْقَصْعَةَ الصَّحِيحَةَ وَحَبَسَ الْمَكْسُورَةَ. وَقَالَ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у Ҳумайддан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хотинларидан бирининг ҳузурида эди. Мўминлар оналаридан бири бир хизматкор билан ичида таом бўлган бир товоқ (қасъа) юборди. У (ҳузурида бўлган хотин) қўли билан уриб, товоқни синдирди. У (Набий) уни (товоқни) қовуштирди (йиғди) ва унга таомни солди ва: «Енглар», деди. У элчини (хизматкорни) ва товоқни — токи улар тугатгунча — ушлаб турди, сўнг бут (соғ) товоқни (юборувчига) берди ва синган(товоқни) ушлаб қолди. Ибн Абу Марям деди: Бизга Яҳё ибн Айюб хабар берди, бизга Ҳумайд ривоят қилди, бизга Анас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди.