حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الأَشْعَرِيِّينَ إِذَا أَرْمَلُوا فِي الْغَزْوِ، أَوْ قَلَّ طَعَامُ عِيَالِهِمْ بِالْمَدِينَةِ جَمَعُوا مَا كَانَ عِنْدَهُمْ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ، ثُمَّ اقْتَسَمُوهُ بَيْنَهُمْ فِي إِنَاءٍ وَاحِدٍ بِالسَّوِيَّةِ، فَهُمْ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُمْ ".
Бизга Муҳаммад ибн Алў ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Усома ривоят қилди, у Бурайддан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Албатта Ашъарийлар ғазотда озуқалари камайса ёки Мадинада оилаларининг таоми озайса, ўзларида бўлган нарсани бир кийимда (матода) жамлаб, сўнг уни ўзаро бир идишда тенг тақсимлайдилар. Улар мендандирлар, мен улардандирман».