حَدَّثَنَا ثَابِتٌ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ عَنْ مُحَارِبٍ عَنْ جَابِرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ فَقَضَانِي وَزَادَنِي
Бизга Собит ривоят қилди, бизга Мисъар ривоят қилди, у Муҳорибдан, у Жобирдан (розияллаҳу анҳу): Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га масжидда келдим, у менга (қарзимни) адо этди ва менга зиёда қилди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
мен Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деганини эшитдим: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам зиммасида менга қарз бор эди, у менга тўладилар ва зиёда ҳам қилдилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — у масжидда эътикофда (мужовир) бўлган ҳолда — бошини менга мойил қилар (эгар), мен — ҳайзли ҳолда — уни тарар эдим.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — у (масжидда) мужовир (иътикофда) бўлган ҳолда — бошини масжиддан менга чиқарар, мен уни — мен ҳайзли (бўлган) ҳолда — ювар эдим.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — мен ҳайзли ҳолда — менга тегар эди. Ва у зот — эътикофда (муътакиф) бўлган ҳолда — бошини масжиддан чиқарар, мен уни — ҳайзли ҳолда — ювар эдим.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — мен ҳайзли ҳолда — менга тегар эди. Ва у зот — эътикофда (муътакиф) бўлган ҳолда — бошини масжиддан чиқарар, мен уни — ҳайзли ҳолда — ювар эдим.
мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурига келдим, Билол чиқиб азон айтди ва азонида шундай қила бошлади — ўнг ва чапга буриларди.