حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَارِبٍ، سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ بِعْتُ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بَعِيرًا فِي سَفَرٍ، فَلَمَّا أَتَيْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ " ائْتِ الْمَسْجِدَ فَصَلِّ رَكْعَتَيْنِ ". فَوَزَنَ ـ قَالَ شُعْبَةُ أُرَاهُ فَوَزَنَ لِي فَأَرْجَحَ، فَمَا زَالَ مِنْهَا شَىْءٌ حَتَّى أَصَابَهَا أَهْلُ الشَّأْمِ يَوْمَ الْحَرَّةِ.
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Ғундар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Муҳорибдан, мен Жобир ибн Абдуллаҳни (розияллаҳу анҳумо) шундай деяётганини эшитдим: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бир сафарда туя сотдим. Биз Мадинага келганимизда, у: «Масжидга кел ва икки ракъат ўқи», деди. У (пулни) тортди — Шуъба деди: У менга тортиб берди деб ўйлайман — ва (тарозини) оғир(ортиқ) қилди. Ундан (ўша пулдан) бир нарса тўхтамади (сақланди), токи уни Ҳарра куни Шом аҳли олди (ғорат қилди).