2394-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қарз китоби
حَدَّثَنَا خَلاَّدٌ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، حَدَّثَنَا مُحَارِبُ بْنُ دِثَارٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي الْمَسْجِدِ ـ قَالَ مِسْعَرٌ أُرَاهُ قَالَ ضُحًى ـ فَقَالَ " صَلِّ رَكْعَتَيْنِ ". وَكَانَ لِي عَلَيْهِ دَيْنٌ فَقَضَانِي وَزَادَنِي.
Бизга Халлод ривоят қилди, бизга Мисъар ривоят қилди, бизга Муҳориб ибн Дисор ривоят қилди, у Жобир ибн Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келдим, у масжидда эди — Мисъар: У зуҳо (чошгоҳ)да деди деб ўйлайман, деди — У: «Икки ракъат ўқи», деди. Менинг унда қарзим (ҳақим) бор эди, у менга (қарзини) адо этди ва менга зиёда қилди.