حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ وَرْدَانَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَدِمَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَقْبِيَةٌ فَقَالَ لِي أَبِي مَخْرَمَةُ انْطَلِقْ بِنَا إِلَيْهِ عَسَى أَنْ يُعْطِيَنَا مِنْهَا شَيْئًا. فَقَامَ أَبِي عَلَى الْبَابِ فَتَكَلَّمَ، فَعَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صَوْتَهُ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ قَبَاءٌ وَهُوَ يُرِيهِ مَحَاسِنَهُ وَهُوَ يَقُولَ " خَبَأْتُ هَذَا لَكَ، خَبَأْتُ هَذَا لَكَ ".
Бизга Зиёд ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Ҳотим ибн Вардон ривоят қилди, бизга Айюб ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Абу Мулайкадан, у Мисвар ибн Махрамадан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (бир неча) чопонлар (ақбия) келтирилди. Отам Махрама менга: Бизни унинг олдига олиб бор, балки бизга улардан бирор нарса берар, деди. Отам эшик олдида туриб гаплашди, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг овозини танди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — у билан бир чопон бор — чиқди ва унга унинг гўзалликларини кўрсатиб: «Буни сен учун яшириб қўйдим, буни сен учун яшириб қўйдим», дер эди.