Кўрнинг гувоҳлиги ва ишлари

Guvohlik kitobi · 3 ҳадис

بَابُ شَهَادَةِ الأَعْمَى، وَأَمْرِهِ وَنِكَاحِهِ وَإِنْكَاحِهِ وَمُبَايَعَتِهِ وَقَبُولِهِ فِي التَّأْذِينِ وَغَيْرِهِ، وَمَا يُعْرَفُ بِالأَصْوَاتِ

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ مَيْمُونٍ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ سَمِعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً يَقْرَأُ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ ‏"‏ رَحِمَهُ اللَّهُ، لَقَدْ أَذْكَرَنِي كَذَا وَكَذَا آيَةً، أَسْقَطْتُهُنَّ مِنْ سُورَةِ كَذَا وَكَذَا ‏"‏‏.‏ وَزَادَ عَبَّادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ تَهَجَّدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِي فَسَمِعَ صَوْتَ عَبَّادٍ يُصَلِّي فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ ‏"‏ يَا عَائِشَةُ، أَصَوْتُ عَبَّادٍ هَذَا ‏"‏‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ ارْحَمْ عَبَّادًا ‏"‏‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Убайд ибн Маймун ривоят қилди, бизга Исо ибн Юнус хабар берди, у Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишини масжидда (Қуръан) ўқиётганини эшитди ва деди: «Аллаҳ унга раҳм қилсин! У менга фалон-фалон оятни — мен уларни фалон-фалон сурадан тушириб қўйган (унутган) эдим — эслади». Аббод ибн Абдуллаҳ Оишадан зиёда қилди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менинг уйимда таҳажжуд ўқиди ва Аббод(нинг) масжидда намоз ўқиётган овозини эшитди ва деди: «Эй Оиша, бу Аббоднинг овозими?» Мен: Ҳа, дедим. У: «Аллаҳим, Аббодга раҳм қил», деди.

حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّ بِلاَلاً يُؤَذِّنُ بِلَيْلٍ فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُؤَذِّنَ ـ أَوْ قَالَ حَتَّى تَسْمَعُوا ـ أَذَانَ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ ‏"‏‏.‏ وَكَانَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ رَجُلاً أَعْمَى، لاَ يُؤَذِّنُ حَتَّى يَقُولَ لَهُ النَّاسُ أَصْبَحْتَ‏.‏

Бизга Малик ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Абдулазиз ибн Абу Салама ривоят қилди, бизга Ибн Шиҳоб хабар берди, у Солим ибн Абдуллаҳдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Албатта Билол кечаси азон айтади, сизлар еб-ичаверинглар, токи Ибн Умми Мактум азон айтгунча — ёки: токи Ибн Умми Мактумнинг азонини эшитгунгча». Ибн Умми Мактум кўр бир киши эди, одамлар унга: Тонг отди, демагунча азон айтмас эди.

حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ وَرْدَانَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَدِمَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَقْبِيَةٌ فَقَالَ لِي أَبِي مَخْرَمَةُ انْطَلِقْ بِنَا إِلَيْهِ عَسَى أَنْ يُعْطِيَنَا مِنْهَا شَيْئًا‏.‏ فَقَامَ أَبِي عَلَى الْبَابِ فَتَكَلَّمَ، فَعَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صَوْتَهُ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ قَبَاءٌ وَهُوَ يُرِيهِ مَحَاسِنَهُ وَهُوَ يَقُولَ ‏ "‏ خَبَأْتُ هَذَا لَكَ، خَبَأْتُ هَذَا لَكَ ‏"‏‏.‏

Бизга Зиёд ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Ҳотим ибн Вардон ривоят қилди, бизга Айюб ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Абу Мулайкадан, у Мисвар ибн Махрамадан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (бир неча) чопонлар (ақбия) келтирилди. Отам Махрама менга: Бизни унинг олдига олиб бор, балки бизга улардан бирор нарса берар, деди. Отам эшик олдида туриб гаплашди, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг овозини танди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — у билан бир чопон бор — чиқди ва унга унинг гўзалликларини кўрсатиб: «Буни сен учун яшириб қўйдим, буни сен учун яшириб қўйдим», дер эди.