حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ غَسَلَ يَدَيْهِ، وَتَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ اغْتَسَلَ، ثُمَّ يُخَلِّلُ بِيَدِهِ شَعَرَهُ، حَتَّى إِذَا ظَنَّ أَنْ قَدْ أَرْوَى بَشَرَتَهُ، أَفَاضَ عَلَيْهِ الْمَاءَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ غَسَلَ سَائِرَ جَسَدِهِ. وَقَالَتْ كُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ نَغْرِفُ مِنْهُ جَمِيعًا.
Бизга Абдон ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, у деди: бизга Ҳишом ибн Урва, отасидан, у Оишадан хабар берди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатдан ғусл қилганларида, қўлларини ювардилар ва намоз учун қилган таҳоратидек таҳорат қилардилар, сўнг ғусл қилардилар; кейин қўллари билан сочларини (ҳўллаб) чиқардилар, токи териларини қондирган деб гумон қилгунча; сўнг ўзларига уч марта сув қуярдилар; кейин бутун баданларини ювардилар. Ва у деди: Мен ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) битта идишдан ғусл қилардик — ундан иккаламиз (бирга) ҳовучлаб олардик.