Саҳиҳул Бухорий — 2833-ҳадис

Жиҳод китоби · Жанг вақтида сабр қилиш

2833-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жиҳод китоби

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى، كَتَبَ فَقَرَأْتُهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاصْبِرُوا ‏"‏‏.‏

Абдуллаҳ ибн Муҳаммад менга айтди, Муовия ибн Амр бизга айтди, Абу Исъҳоқ бизга айтди, Мусо ибн Уқбадан, Солим Абун-Назрдан: Абдуллаҳ ибн Абу Авфо ёзган эди, мен уни ўқидим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Уларга (душманга) рўбару келганингизда сабр қилинг».

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 7237-ҳадисТилаклар китоби

Унга Абдуллаҳ ибн Абу Авфо (хат) ёзди, мен уни ўқидим, унда шу (ёзувли) эди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Душман билан учрашувни орзу қилманглар ва Аллаҳдан оффият (саломатлик) сўранглар" деди.

Саҳиҳи Муслим, 4630-ҳадисЖиҳод китоби

Баро ибн Озибни шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳудайбия аҳли билан сулҳ тузганида, Алий улар ўртасида бир ҳужжат ёзди. У: ‹Аллаҳнинг Расули Муҳаммад› деб ёзди

Сунани Абу Довуд, 3978-ҳадисҚуръан қироатлари китоби

Мен Абдуллаҳ ибн Умар ҳузурида ‹Аллаҳ сизларни заъфдан (кучсизликдан) яратди› (деб) ўқидим. Шунда у: ‹мин зуъфин› (деб ўқилди), мен уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурида сен менга ўқиб берган тарзда…

Сунани Абу Довуд, 3593-ҳадисҚазолик китоби

менга Абу Авн ал-Ҳорис ибн Амрдан, у Муознинг ашобларидан бўлган кишилардан, у Муоз ибн Жабалдан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни Яманга жўнатганларида. Сўнг унинг маъносини зикр қилди.

Саҳиҳи Муслим, 3110-ҳадисҲаж китоби

Моликка Ибн Шиҳобдан, у Солим ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Умардан (ривоят қилганини) ўқиб бердим — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Муздалифада Мағриб ва Ишони бирга (жам қилиб) ўқиди.

Сунани Абу Довуд, 3986-ҳадисҚуръан қироатлари китоби

Мен Ибн Аббосни шундай деяётганини эшитдим: Убай ибн Каъб менга, уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзига ўқиб берган тарзда ‹фий айнин ҳамиатин› (деб) енгил (ҳамзасиз) ўқиб берди.