حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ مَرْزُوقٍ، عَنْ عَطِيَّةَ بْنِ سَعْدٍ الْعَوْفِيِّ، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ { اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ } فَقَالَ { مِنْ ضُعْفٍ } قَرَأْتُهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَمَا قَرَأْتَهَا عَلَىَّ فَأَخَذَ عَلَىَّ كَمَا أَخَذْتُ عَلَيْكَ .
Бизга ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Фузайл ибн Марзуқ, Атийя ибн Саъд ал-Авфийдан ривоят қилди. У деди: Мен Абдуллаҳ ибн Умар ҳузурида ‹Аллаҳ сизларни заъфдан (кучсизликдан) яратди› (деб) ўқидим. Шунда у: ‹мин зуъфин› (деб ўқилди), мен уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурида сен менга ўқиб берган тарзда ўқиган эдим. У мени худди мен сени тузатганимдай тузатди, деди.