3979-ҳадисСунани Абу Довуд · Қуръан қироатлари китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْقُطَعِيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدٌ، - يَعْنِي ابْنَ عَقِيلٍ - عَنْ هَارُونَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرٍ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم { مِنْ ضُعْفٍ } .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ал-Қутаъий ривоят қилди, бизга Убайд — яъни ибн Ақийл — Ҳорундан, у Абдуллаҳ ибн Жобирдан, у Атийядан, у Абу Саъийддан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ‹мин зуъфин› (деб ўқиганини) ривоят қилди.