3985-ҳадисСунани Абу Довуд · Қуръан қироатлари китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْجَارِيَةِ الْعَبْدِيُّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَرَأَهَا { قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَدُنِّي } وَثَقَّلَهَا .
Бизга Муҳаммад ибн Абдурраҳмон Абу Абдуллаҳ ал-Анбарий ривоят қилди, бизга Умайя ибн Холид ривоят қилди, бизга Абу ал-Жория ал-Абдий, Шуъбадан, у Абу Ишоқдан, у Саъийд ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан, у Убай ибн Каъбдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, у уни ‹қад балағта мин ладунни› (деб) шаддали (урғули) ўқидилар.