Сунани Абу Довуд — 3980-ҳадис

Қуръан қироатлари китоби

3980-ҳадисСунани Абу Довуд · Қуръан қироатлари китоби

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَسْلَمَ الْمِنْقَرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، قَالَ قَالَ أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ ‏{‏ بِفَضْلِ اللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْتَفْرَحُوا ‏}‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ بِالتَّاءِ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Касийр ривоят қилди, бизга Суфён, Аслам ал-Минқарийдан, у Абдуллаҳдан, у отаси Абдурраҳмон ибн Абзодан хабар берди. У деди: Убай ибн Каъб ‹Аллаҳ фазли ва раҳмати билан, бас, ўшанинг билан шодлансинлар (фалтафраҳуу — то билан)› (деб ўқиди). Абу Довуд деди: то (ҳарфи) билан.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 3994-ҳадисҚуръан қироатлари китоби

ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни ‹фаҳал мин муддакирин› (яъни шаддали) ўқир эдилар. Абу Довуд деди: Мийм заммали (кўтарилган), дол фатҳали (очиқ), коф касрали (пастлатилган).

Сунани Абу Довуд, 3981-ҳадисҚуръан қироатлари китоби

ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ‹Аллаҳ фазли ва раҳмати билан, бас, ўшанинг билан шодлансинлар (фаляфраҳуу); у улар йиғадиган нарсалардан яхшироқдир› (деб) ўқидилар.

Сунани Абу Довуд, 1200-ҳадисСафардаги намоз ҳукмлари

у ривоят қилиб, уни шунга ўхшаш зикр қилди. Абу Довуд деди: уни Абу Осим ва Ҳаммод ибн Масъада Ибн Бакр ривоят қилганидек ривоят қилдилар.

Сунани Абу Довуд, 4846-ҳадисОдоб китоби

ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтирганларида қўллари билан тиззаларини қучоқлаб (иҳтибо қилиб) ўтирар эдилар. Абу Довуд деди: Абдуллаҳ ибн Иброҳим ҳадиси мункар бўлган шайхдир.

Сунани Абу Довуд, 2211-ҳадисТалоқ китоби

ва у зот ундан қайтардилар. Абу Довуд деди: Буни Абдулазиз ибн Мухтор Холиддан, у Абу Усмондан, у Абу Тамимадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилган. Шуъба эса уни Холиддан, у бир кишидан, у Абу…

Сунани Абу Довуд, 2529-ҳадисЖиҳод китоби

Ё Расулуллаҳ, жиҳод қилайми? У дедилар: «Ота-онанг борми?» У деди: Ҳа. У дедилар: «Бас, уларнинг йўлида жиҳод қилгин.» Абу Довуд деди: Бу Абул-Аббос шоир бўлиб, исми Соиб ибн Фаррухдир.