حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَؤُهَا { فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ } يَعْنِي مُثَقَّلاً . قَالَ أَبُو دَاوُدَ مَضْمُومَةَ الْمِيمِ مَفْتُوحَةَ الدَّالِ مَكْسُورَةَ الْكَافِ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба, Абу Ишоқдан, у ал-Асваддан, у Абдуллаҳдан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни ‹фаҳал мин муддакирин› (яъни шаддали) ўқир эдилар. Абу Довуд деди: Мийм заммали (кўтарилган), дол фатҳали (очиқ), коф касрали (пастлатилган).