حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَاقَةٌ تُسَمَّى الْعَضْبَاءَ لاَ تُسْبَقُ ـ قَالَ حُمَيْدٌ أَوْ لاَ تَكَادُ تُسْبَقُ ـ فَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ عَلَى قَعُودٍ فَسَبَقَهَا، فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ، حَتَّى عَرَفَهُ فَقَالَ " حَقٌّ عَلَى اللَّهِ أَنْ لاَ يَرْتَفِعَ شَىْءٌ مِنَ الدُّنْيَا إِلاَّ وَضَعَهُ ". طَوَّلَهُ مُوسَى عَنْ حَمَّادٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Молик ибн Исмоил бизга айтди, Зуҳайр бизга айтди, Ҳумайддан, Анас розияллаҳу анҳудан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Азбо деб аталувчи туяси бор эди, ундан ўзиб бўлмас эди — Ҳумайд деди: ёки уни ўзиб ўтиш деярли мумкин эмас эди. Бир аъробий ёш туяда келиб уни ўзиб ўтди, бу мусулмонларга оғир ботди, токи у (Набий) буни билиб деди: «Аллаҳ зиммасидаги ҳақдир (одатдир) — дунёдан бирор нарса кўтарилса, албатта уни (яна) туширади (пасайтиради)». Буни Мусо узунроқ қилиб Ҳаммоддан, у Собитдан, у Анасдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди.