حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي هِشَامٌ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّهُ سُئِلَ أَتَخْدُمُنِي الْحَائِضُ أَوْ تَدْنُو مِنِّي الْمَرْأَةُ وَهْىَ جُنُبٌ فَقَالَ عُرْوَةُ كُلُّ ذَلِكَ عَلَىَّ هَيِّنٌ، وَكُلُّ ذَلِكَ تَخْدُمُنِي، وَلَيْسَ عَلَى أَحَدٍ فِي ذَلِكَ بَأْسٌ، أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ أَنَّهَا كَانَتْ تُرَجِّلُ ـ تَعْنِي ـ رَأْسَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ حَائِضٌ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَئِذٍ مُجَاوِرٌ فِي الْمَسْجِدِ، يُدْنِي لَهَا رَأْسَهُ وَهْىَ فِي حُجْرَتِهَا، فَتُرَجِّلُهُ وَهْىَ حَائِضٌ.
Бизга Иброҳим ибн Мусо ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом ибн Юсуф хабар бердики, Ибн Журайж уларга хабар берди, у деди: менга Ҳишом, Урвадан хабар бердики, ундан: «Ҳайзли (аёл) менга хизмат қиладими ёки жанобатли аёл менга яқинлашадими?» деб сўралди. Урва: «Буларнинг ҳаммаси менга осон; буларнинг ҳаммаси(ни қилувчи) менга хизмат қилади ва бу (ҳақда) ҳеч кимга зарар йўқ. Менга Оиша хабар бердики, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг бошларини ҳайзли ҳолатда тарарди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўша пайтда масжидда мужовир (иътикофда) эдилар; у киши бошларини унга (Оишага) яқинлаштирардилар, у эса ўз ҳужрасида (бўлиб), уни тарарди — ҳайзли ҳолатда,» деди.