297-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳайз китоби
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، سَمِعَ زُهَيْرًا، عَنْ مَنْصُورٍ ابْنِ صَفِيَّةَ، أَنَّ أُمَّهُ، حَدَّثَتْهُ أَنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَّكِئُ فِي حَجْرِي وَأَنَا حَائِضٌ، ثُمَّ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ.
Бизга Абу Нуайм ал-Фазл ибн Дукайн ривоят қилди, у Зуҳайрни, Мансур ибн Сафийядан (ривоят қилиб) эшитди, у (Мансур)нинг онаси унга ривоят қилдики, Оиша унга ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бағримга (тиззамга) суяниб (ётар), мен ҳайзли эдим, сўнг Қуръан ўқирдилар.