حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا دَاوُدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَكِّيُّ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَّكِئُ فِي حِجْرِي وَأَنَا حَائِضٌ فَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ .
Оиша айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — мен ҳайзли (бўлган) ҳолда — менинг қўйнимга (этагимга) суяниб, Қуръан ўқир эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бағримга (тиззамга) суяниб (ётар), мен ҳайзли эдим, сўнг Қуръан ўқирдилар.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — боши менинг тиззамда, мен ҳайз(ли) ҳолда — Қуръан ўқир эди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бошларини бағримга қўйиб, Қуръан ўқийверардилар, мен эса ҳайзли эдим.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқир, мен унинг рўпарасида — мен ҳайзли (бўлган) ҳолда — (бўлар) эдим; баъзан у сажда қилганида унинг кийими менга тегар эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқир, мен эса унинг рўпарасида (ёнида) бўлар эдим; баъзан сажда қилганида унинг кийими менга тегиб кетар эди. У хумра (кичик жойнамоз)да намоз ўқир эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мен ичган жойга оғзини қўяр ва мен ҳайздор ҳолимда менинг (ичиб қолдирган) сарқит ичимлигимдан ичар эди.