وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ الْيَهُودَ، كَانُوا إِذَا حَاضَتِ الْمَرْأَةُ فِيهِمْ لَمْ يُؤَاكِلُوهَا وَلَمْ يُجَامِعُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ فَسَأَلَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِي الْمَحِيضِ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اصْنَعُوا كُلَّ شَىْءٍ إِلاَّ النِّكَاحَ " . فَبَلَغَ ذَلِكَ الْيَهُودَ فَقَالُوا مَا يُرِيدُ هَذَا الرَّجُلُ أَنْ يَدَعَ مِنْ أَمْرِنَا شَيْئًا إِلاَّ خَالَفَنَا فِيهِ فَجَاءَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَعَبَّادُ بْنُ بِشْرٍ فَقَالاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْيَهُودَ تَقُولُ كَذَا وَكَذَا . فَلاَ نُجَامِعُهُنَّ فَتَغَيَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى ظَنَنَّا أَنْ قَدْ وَجَدَ عَلَيْهِمَا فَخَرَجَا فَاسْتَقْبَلَهُمَا هَدِيَّةٌ مِنْ لَبَنٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلَ فِي آثَارِهِمَا فَسَقَاهُمَا فَعَرَفَا أَنْ لَمْ يَجِدْ عَلَيْهِمَا .
Анас (ривоят қилди): Яҳудийлар — улар орасида аёл ҳайз кўрганида — у билан бирга таом емас ва уни уйларда (ўзлари билан) (бир хонада) қолдирмас эдилар. Бас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашоблари Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўрадилар; Аллаҳ таоло: «Сендан ҳайз ҳақида сўрайдилар; айт: у — бир аза (озор)дир; бас ҳайз пайтида аёллардан четланглар...» — оят охиригача — (нозил қилди). Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Никоҳ (жима)дан бошқа ҳамма нарсани қилинг" деди. Бу яҳудийларга етди; улар: "Бу киши бизнинг ишимиздан бирор нарсани қолдиришни хоҳламайди — илла бизга унда мухолиф бўлса" дедилар. Бас Усайд ибн Ҳузайр ва Аббод ибн Бишр келиб: "Эй Расулуллаҳ, албатта яҳудийлар шундай-шундай деяпти; бас улар билан жима (яқинлик) қилмайликми?" дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг юзи ўзгарди — ҳатто биз уни улар икковидан ғазаб қилди (хафа бўлди) деб ўйладик. Улар иккови чиқди; уларни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (аталган) сутдан (бир) ҳадя қарши олди; (Набий) уларнинг ортидан (одам) юбориб, уларга (ўша сутдан) ичирди; бас улар у (Набий) улар икковидан ғазаб қилмаганини билдилар.