حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فِي قَوْلِهِ {وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ، قَالَتْ هِيَ الْيَتِيمَةُ تَكُونُ فِي حَجْرِ الرَّجُلِ، قَدْ شَرِكَتْهُ فِي مَالِهِ، فَيَرْغَبُ عَنْهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا، وَيَكْرَهُ أَنْ يُزَوِّجَهَا غَيْرَهُ، فَيَدْخُلَ عَلَيْهِ فِي مَالِهِ، فَيَحْبِسُهَا، فَنَهَاهُمُ اللَّهُ عَنْ ذَلِكَ.
Ибн Салом, Абу Муовиядан, у Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) Аллаҳ таолонинг «Сендан аёллар ҳақида фатво сўрайдилар. Айт: Аллаҳ сизларга улар ҳақида фатво беради» (ояти) охирига қадар (ҳақида): У: Бу етим қиз — у кишининг тарбиясида бўлади, унинг молида шерик бўлган, у (киши) унга уйланишни истамайди, аммо молида унга (бошқа биров) шерик бўлиши учун уни бошқага никоҳлаб беришни ҳам ёқтирмайди, шундай қилиб уни (никоҳсиз) тўсиб туради. Бас, Аллаҳ уларни бундан қайтарди, деди.