حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ الْيَهُودَ، كَانَتْ إِذَا حَاضَتْ مِنْهُمُ امْرَأَةٌ أَخْرَجُوهَا مِنَ الْبَيْتِ وَلَمْ يُؤَاكِلُوهَا وَلَمْ يُشَارِبُوهَا وَلَمْ يُجَامِعُوهَا فِي الْبَيْتِ فَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ { وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِي الْمَحِيضِ } إِلَى آخِرِ الآيَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " جَامِعُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ وَاصْنَعُوا كُلَّ شَىْءٍ غَيْرَ النِّكَاحِ " . فَقَالَتِ الْيَهُودُ مَا يُرِيدُ هَذَا الرَّجُلُ أَنْ يَدَعَ شَيْئًا مِنْ أَمْرِنَا إِلاَّ خَالَفَنَا فِيهِ . فَجَاءَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَعَبَّادُ بْنُ بِشْرٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْيَهُودَ تَقُولُ كَذَا وَكَذَا أَفَلاَ نَنْكِحُهُنَّ فِي الْمَحِيضِ فَتَمَعَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى ظَنَنَّا أَنْ قَدْ وَجَدَ عَلَيْهِمَا فَخَرَجَا فَاسْتَقْبَلَتْهُمَا هَدِيَّةٌ مِنْ لَبَنٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَ فِي آثَارِهِمَا فَسَقَاهُمَا فَظَنَنَّا أَنَّهُ لَمْ يَجِدْ عَلَيْهِمَا .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, бизга Собит ал-Буноний ривоят қилди, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди: Яҳудийларнинг бир аёли ҳайз кўрса, уни уйдан чиқариб юборар, у билан бирга овқатланмас, ичмас ва уйда у билан бирга бўлмас эдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу ҳақда сўралди. Шунда Аллаҳ субҳонаҳу: «Сендан ҳайз ҳақида сўрайдилар. Айтгин: У азиятдир, бас, ҳайз пайтида аёллардан четланинглар» — оятнинг охиригача нозил қилди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Улар билан уйларда бирга бўлинглар, никоҳдан (жинсий алоқадан) бошқа ҳар бир нарсани қилинглар» дедилар. Яҳудийлар: Бу киши бизнинг ишимиздан бирор нарсани қолдирмоқчи эмас, ҳаммасида бизга мухолиф бўляпти дедилар. Шунда Усайд ибн Ҳузайр ва Аббод ибн Бишр Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: Эй Расулуллаҳ, яҳудийлар шундай-шундай деяптилар, ҳайз пайтида улар билан бирга бўлмайликми? дедилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг юзлари ўзгариб кетди, ҳатто биз уларга ғазабландилар деб ўйладик. Улар чиқиб кетдилар. Сўнг уларга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга сут ҳадяси пешвоз келди. У киши уларнинг ортидан одам юбориб, иккаласига ҳам ичирдилар. Шунда биз уларга ғазабланмаганларини билдик.