حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي الْوَحْدَةِ مَا أَعْلَمُ مَا سَارَ رَاكِبٌ بِلَيْلٍ وَحْدَهُ ".
Абул-Валид бизга айтди, Осим ибн Муҳаммад бизга айтди, у деди: Отам менга айтди, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан; (яна) Абу Нуъайм бизга айтди, Осим ибн Муҳаммад ибн Зайд ибн Абдуллаҳ ибн Умар бизга айтди, отасидан, Ибн Умардан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, у деди: «Агар одамлар ёлғизликда (йўл юришда) мен билган (зарар)ни билганларида, бирон суворий кечаси ёлғиз йўл юрмас эди».