3072-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жиҳод китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه أَنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ، أَخَذَ تَمْرَةً مِنْ تَمْرِ الصَّدَقَةِ، فَجَعَلَهَا فِي فِيهِ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْفَارِسِيَّةِ " كَخٍ كَخٍ، أَمَا تَعْرِفُ أَنَّا لاَ نَأْكُلُ الصَّدَقَةَ ".
Муҳаммад ибн Башшор бизга айтди, Ғундар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Муҳаммад ибн Зиёддан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Ҳасан ибн Али садақа хурмосидан бир хурмо олиб, уни оғзига солди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам форсча: «Ках, ках (чиқар)! Биз садақа емаслигимизни билмайсанми?», деди.