حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ يَعْلَى، - يَعْنِي ابْنَ حَكِيمٍ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَبِيذَ الْجَرِّ فَخَرَجْتُ فَزِعًا مِنْ قَوْلِهِ حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَبِيذَ الْجَرِّ فَدَخَلْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ أَمَا تَسْمَعُ مَا يَقُولُ ابْنُ عُمَرَ قَالَ وَمَا ذَاكَ قُلْتُ قَالَ حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَبِيذَ الْجَرِّ . قَالَ صَدَقَ حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَبِيذَ الْجَرِّ . قُلْتُ مَا الْجَرُّ قَالَ كُلُّ شَىْءٍ يُصْنَعُ مِنْ مَدَرٍ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ва Муслим ибн Иброҳим — маъно бир — ҳадис айтиб: «Бизга Жарир Яъладан — яъни ибн Ҳакимдан — у Саид ибн Жубайрдан ҳадис айтди» дедилар. У: «Мен Абдуллаҳ ибн Умарнинг: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жарр (сопол кўза) набидини ҳаром қилдилар› деганини эшитдим. Мен унинг ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жарр набидини ҳаром қилдилар› деган сўзидан қўрқиб чиқиб кетдим ва Ибн Аббоснинг олдига кириб: «Ибн Умар нима деётганини эшитмадингми?» дедим. У: «У нима?» деди. Мен: «У: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жарр набидини ҳаром қилдилар› деди» дедим. У: «Рост айтди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жарр набидини ҳаром қилдилар» деди. Мен: «Жарр нима?» дедим. У: «Лойдан ясалган ҳар бир нарса» деди» деди.