حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ حَيَّانَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، وَابْنِ، عَبَّاسٍ قَالاَ نَشْهَدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَالنَّقِيرِ .
Бизга Мусаддад, унга Абдул Воҳид ибн Зиёд, унга Мансур ибн Ҳайён Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Умар ва Ибн Аббосдан ҳадис айтди. Улар иккаласи: «Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дуббо (қовоқ идиш), ҳантам (сирланган кўза), музаффат (қатрон сурилган идиш) ва нақир (хурмо танасидан ўйилган идиш)дан қайтарганларига гувоҳлик берамиз» дедилар.