حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ كَانَ عَلَى ثَقَلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ كِرْكِرَةُ فَمَاتَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هُوَ فِي النَّارِ ". فَذَهَبُوا يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ فَوَجَدُوا عَبَاءَةً قَدْ غَلَّهَا. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ قَالَ ابْنُ سَلاَمٍ كَرْكَرَةُ، يَعْنِي بِفَتْحِ الْكَافِ، وَهْوَ مَضْبُوطٌ كَذَا.
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Суфён бизга айтди, Амрдан, Солим ибн Абул-Жаъддан, Абдуллаҳ ибн Амрдан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг юк-ашёлари (бошқарувчиси) сифатида Киркира деб аталадиган бир киши бор эди, у вафот этди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «У дўзахдадир», деди. Шунда улар унга қарашга бордилар, унинг (ўғирлаб) ғулул қилган бир абосини топдилар. Абу Абдуллаҳ деди: Ибн Салом: «Каркара» — яъни «каф» ҳарфини фатҳа билан (ўқиб) деди, у шундай қайд қилинган.