حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ قَدْ حَاضَتْ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَعَلَّهَا تَحْبِسُنَا، أَلَمْ تَكُنْ طَافَتْ مَعَكُنَّ ". فَقَالُوا بَلَى. قَالَ " فَاخْرُجِي ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Молик, Абдуллаҳ ибн Абу Бакр ибн Муҳаммад ибн Амр ибн Ҳазмдан, у отасидан, у Амра бинти Абдурраҳмондан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотини Оишадан хабар бердики, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: «Эй Расулуллаҳ, Сафийя бинти Ҳуяй ҳайз кўрибди,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эҳтимол у бизни (йўлда) ушлаб қолади. У сизлар билан (ифоза) тавоф қилмаганмиди?» дедилар. Улар: «Ҳа (қилган),» дедилар. У: «Унда чиқ (жўна),» дедилар.