حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ قَدْ حَاضَتْ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَعَلَّهَا تَحْبِسُنَا أَلَمْ تَكُنْ قَدْ طَافَتْ مَعَكُنَّ بِالْبَيْتِ " . قَالُوا بَلَى . قَالَ " فَاخْرُجْنَ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у отасидан, у Амра бинт Абдурраҳмондан, у Оишадан (ривоят қилганини) ўқиб бердим — у (Оиша) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: «Ё Расулуллаҳ, Сафийя бинт Ҳуяйй ҳайз кўрди» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Шояд у бизни ушлаб қолар. У сизлар билан Байтни тавоф қилмаганмиди?» деди. Улар: «Ҳа, (қилган)» дедилар. У: «Ундай бўлса, чиқинглар (жўнанглар)» деди.