3225-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنَّا نَتَخَوَّفُ أَنْ تَحِيضَ، صَفِيَّةُ قَبْلَ أَنْ تُفِيضَ - قَالَتْ - فَجَاءَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَحَابِسَتُنَا صَفِيَّةُ " . قُلْنَا قَدْ أَفَاضَتْ . قَالَ " فَلاَ إِذًا " .
Ва бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ибн Қаънаб ривоят қилди, бизга Афлаҳ ал-Қосим ибн Муҳаммаддан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Биз Сафийя ифоза қилишидан олдин ҳайз кўришидан қўрқардик. (Оиша) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг олдимизга келиб: «Сафийя бизни ушлаб қоладими?» деди. Биз: «У ифоза қилиб бўлган» дедик. У: «Ундай бўлса, йўқ (ташвиш йўқ)» деди.