حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَاضَتْ، فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَحَابِسَتُنَا هِيَ ". قَالُوا إِنَّهَا قَدْ أَفَاضَتْ. قَالَ " فَلاَ إِذًا ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Абдурраҳмон ибн Қосимдан, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Сафийя бинти Ҳуяй ҳайзли бўлиб қолди. Мен буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга зикр қилдим. У зот: «У бизни (йўлда) ушлаб қолувчимизми?» дедилар. Улар: ‹У (ифоза) тавофини қилган-ку› деди. У зот: «Унда йўқ (ушлаб қолмайди)» дедилар.