حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ بُعِثَ إِلَى نُسَيْبَةَ الأَنْصَارِيَّةِ بِشَاةٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ مِنْهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " عِنْدَكُمْ شَىْءٌ ". فَقُلْتُ لاَ إِلاَّ مَا أَرْسَلَتْ بِهِ نُسَيْبَةُ مِنْ تِلْكَ الشَّاةِ فَقَالَ " هَاتِ فَقَدْ بَلَغَتْ مَحِلَّهَا ".
Аҳмад ибн Юнус бизга айтди: Абу Шиҳоб бизга айтди, Холид Ҳаззўдан, у Ҳафса бинти Сириндан, у Умму Атийя розияллаҳу анҳодан: У деди: Нусайба Ансорияга бир қўй юборилди, у ундан Оиша розияллаҳу анҳога (бир оз) юборди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизларда бирор нарса борми?» дедилар. Мен: ‹Йўқ, фақат Нусайба ўша қўйдан юборган нарса(бор)› дедим. У зот: «Келтир, у (садақа) ўз ўрнига етиб бўлди (энди бизга ҳалол ҳадядир)» дедилар.