حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ صَدَقَةٌ ". فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ قَالَ " يَعْمَلُ بِيَدِهِ فَيَنْفَعُ نَفْسَهُ وَيَتَصَدَّقُ ". قَالُوا فَإِنْ لَمْ يَجِدْ قَالَ " يُعِينُ ذَا الْحَاجَةِ الْمَلْهُوفَ ". قَالُوا فَإِنْ لَمْ يَجِدْ. قَالَ " فَلْيَعْمَلْ بِالْمَعْرُوفِ، وَلْيُمْسِكْ عَنِ الشَّرِّ فَإِنَّهَا لَهُ صَدَقَةٌ ".
Муслим ибн Иброҳим бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Саъид ибн Абу Бурда бизга айтди, отасидан, у бобосидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Ҳар бир мусулмонга садақа (лозим)» дедилар. Улар: ‹Ё Набияллаҳ, (садақага ҳеч нарса) топмаган киши-чи?› дедилар. У зот: «Қўли билан ишлаб, ўзига (ҳам) фойда келтирар ва садақа (ҳам) қилар» дедилар. Улар: ‹Агар (унингга ҳам) топмаса-чи?› дедилар. У зот: «Муҳтож, дод-фарёд (қилувчи) кишига ёрдам берар» дедилар. Улар: ‹Агар топмаса-чи?› дедилар. У зот: «Яхшилик қилсин ва ёмонликдан ўзини тийсин, чунки бу (ҳам) унинг учун садақадир» дедилар.