حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَغْرِسُ غَرْسًا إِلاَّ كَانَ مَا أُكِلَ مِنْهُ لَهُ صَدَقَةٌ وَمَا سُرِقَ مِنْهُ لَهُ صَدَقَةٌ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ مِنْهُ فَهُوَ لَهُ صَدَقَةٌ وَمَا أَكَلَتِ الطَّيْرُ فَهُوَ لَهُ صَدَقَةً وَلاَ يَرْزَؤُهُ أَحَدٌ إِلاَّ كَانَ لَهُ صَدَقَةٌ " .
Бизга Ибн Нумайр ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Абдулмалик Атодан, у Жобирдан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Қайси бир мусулмон бир ниҳол экса, ундан ейилган нарса унга садақа бўлади, ундан ўғирланган нарса унга садақа бўлади, ундан йиртқич ҳайвон еган нарса унга садақа бўлади, қуш еган нарса унга садақа бўлади; уни ҳеч ким (камайтириб) нуқсонга учратма-син, илло бу унга садақа бўлади».