Саҳиҳул Бухорий — 3284-ҳадис

Яратилиш бошланиши · Иблис ва унинг аскарлари сифати

3284-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Яратилиш бошланиши

حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ صَلَّى صَلاَةً فَقَالَ ‏ "‏ إِنَّ الشَّيْطَانَ عَرَضَ لِي، فَشَدَّ عَلَىَّ يَقْطَعُ الصَّلاَةَ عَلَىَّ، فَأَمْكَنَنِي اللَّهُ مِنْهُ ‏"‏‏.‏ فَذَكَرَهُ‏.‏

Маҳмуд бизга айтди, Шабаба бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Муҳаммад ибн Зиёддан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У бир намоз ўқиди ва: «Албатта, шайтон менга рўбару бўлди ва менга намозни узиш (бузиш) учун қаттиқ ҳужум қилди; лекин Аллаҳ мени ундан (ғолиб) қилди (ушлашга имкон берди)», деди ва уни (ҳадисни) эслатди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 3960-ҳадисАёлларга яхши муомала китоби

Сенинг шайтонинг сенга келди, Сизнинг шайтонингиз йўқми? Бор, лекин Аллаҳ менга унга қарши ёрдам берди, шу сабабли у (шайтон) бўйсунди,

Сунани Абу Довуд, 466-ҳадисНамоз китоби

Қувилган шайтондан Улуғ Аллаҳ, Унинг карамли юзи ва қадим султони (қудрати) ила паноҳ тилайман Кун бўйи мендан сақланадиган бўлди

Саҳиҳул Бухорий, 3101-ҳадисХумс китоби

Секинроқ (тўхтанглар)! Бу Сафийя бинт Ҳуяй (хотиним) Субҳаналлаҳ, эй Расулуллаҳ! Албатта, шайтон инсонда қон (юрадиган) ергача етиб боради; мен унинг қалбларингизга бирор нарса (ёмон гумон) ташлашидан қўрқдим

Саҳиҳи Муслим, 244-ҳадисИймон китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Одам (бола)си сажда (ояти)ни ўқиб сажда қилса, шайтон йиғлаб четга чиқади ва: ‹Вой ҳолига (Абу Курайб ривоятида: вой ҳолимга)! Одам (бола)си саждага буюрилди ва сажда…

Саҳиҳул Бухорий, 2030-ҳадисЭътикоф китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — мен ҳайзли ҳолда — менга тегар эди. Ва у зот — эътикофда (муътакиф) бўлган ҳолда — бошини масжиддан чиқарар, мен уни — ҳайзли ҳолда — ювар эдим.

Саҳиҳул Бухорий, 2031-ҳадисЭътикоф китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — мен ҳайзли ҳолда — менга тегар эди. Ва у зот — эътикофда (муътакиф) бўлган ҳолда — бошини масжиддан чиқарар, мен уни — ҳайзли ҳолда — ювар эдим.