حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ بِشْرِ بْنِ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، قَالَ لَقِيتُ عُقْبَةَ بْنَ مُسْلِمٍ فَقُلْتُ لَهُ بَلَغَنِي أَنَّكَ حَدَّثْتَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ قَالَ " أَعُوذُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ وَبِوَجْهِهِ الْكَرِيمِ وَسُلْطَانِهِ الْقَدِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ " . قَالَ أَقَطُّ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ قَالَ الشَّيْطَانُ حُفِظَ مِنِّي سَائِرَ الْيَوْمِ .
Бизга Исмоил ибн Бишр ибн Мансур ривоят қилди, бизга Абдураҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Муборакдан, у Ҳайва ибн Шурайҳдан ривоят қилди. У деди: Мен Уқба ибн Муслимни учратдим ва унга дедим: Менга етишича, сен Абдуллаҳ ибн Амр ибн Осдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилибсанки, у масжидга кирганида шундай дерди: «Қувилган шайтондан Улуғ Аллаҳ, Унинг карамли юзи ва қадим султони (қудрати) ила паноҳ тилайман». У деди: Фақат шуми? Мен дедим: Ҳа. У деди: Бас, (киши) буни айтса, шайтан: «Кун бўйи мендан сақланадиган бўлди», дейди.