حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ - عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ سُوَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ، أَوْ أَبَا أُسَيْدٍ الأَنْصَارِيَّ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمُ الْمَسْجِدَ فَلْيُسَلِّمْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ لْيَقُلِ اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ فَإِذَا خَرَجَ فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Усмон ад-Димашқий ривоят қилди, бизга Абдулазиз — яъни ад-Даровардий — ривоят қилди, у Робиа ибн Абу Абдураҳмондан, у Абдулмалик ибн Саид ибн Сувайддан ривоят қилди. У деди: Мен Абу Ҳумайд ёки Абу Усайд ал-Ансорийдан эшитдим, у шундай дерди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Бирортангиз масжидга кирса, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга салавот айтсин, сўнг айтсин: ‹Аллаҳумма, менга раҳматингнинг эшикларини оч›. Чиққанида эса айтсин: ‹Аллаҳумма, мен Сендан фазлингдан сўрайман›».