حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْمِنْهَالِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُعَوِّذُ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ وَيَقُولُ " إِنَّ أَبَاكُمَا كَانَ يُعَوِّذُ بِهَا إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ، أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ، وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لاَمَّةٍ ".
Усмон ибн Абу Шайба бизга айтди, Жарир бизга айтди, Мансурдан, Минҳолдан, Саъид ибн Жубайрдан, Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳасан ва Ҳусайнга (паноҳ тилаб) таъвиз қилар ва: «Албатта, отангиз (Иброҳим) бу билан Исмоил ва Исъҳоқни таъвиз қилар эди: ‹Аъузу би-калимаатиллаҳит-тааммати мин кулли шайтонин ва ҳаамматин, ва мин кулли айнин лаамматин (Ҳар бир шайтондан, ҳар бир заҳарли жонзотдан ва ҳар бир ёмон (ҳасадгўу) кўздан Аллаҳнинг тўлиқ калималари билан паноҳ сўрайман)›», дер эди.