حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي يَعْقُوبَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ الأَقْرَعَ بْنَ حَابِسٍ، قَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّمَا بَايَعَكَ سُرَّاقُ الْحَجِيجِ مِنْ أَسْلَمَ وَغِفَارَ وَمُزَيْنَةَ ـ وَأَحْسِبُهُ وَجُهَيْنَةَ ابْنُ أَبِي يَعْقُوبَ شَكَّ ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ أَسْلَمُ وَغِفَارُ وَمُزَيْنَةُ ـ وَأَحْسِبُهُ ـ وَجُهَيْنَةُ خَيْرًا مِنْ بَنِي تَمِيمٍ وَبَنِي عَامِرٍ وَأَسَدٍ وَغَطَفَانَ، خَابُوا وَخَسِرُوا ". قَالَ نَعَمْ. قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، إِنَّهُمْ لَخَيْرٌ مِنْهُمْ ".
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Ғундар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Муҳаммад ибн Абу Яъқубдан, у деди: Абдураҳмон ибн Абу Бакрани эшитдим, отасидан: Ақраъ ибн Ҳобис Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга: «Сенга фақат ҳожиларнинг ўғрилари — Аслам, Ғифор ва Музайнадан (бўлганлар) байъат қилди» — ва ўйлайманки, «Жуҳайна» (ҳам деди), Ибн Абу Яъқуб шубҳа қилди — деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Айтчи, агар Аслам, Ғифор, Музайна ва — ўйлайманки — Жуҳайна Бану Тамим, Бану Омир, Асад ва Ғатафондан яхшироқ бўлса — улар (Тамим ва бошқалар) ноумид бўлиб, зиён кўрдиларми?», деди. У: «Ҳа», деди. У: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, албатта улар улардан яхшироқдир», деди.