حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي السُّوقِ فَقَالَ رَجُلٌ يَا أَبَا الْقَاسِمِ. فَالْتَفَتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " سَمُّوا بِاسْمِي، وَلاَ تَكْتَنُوا بِكُنْيَتِي ".
Ҳафс ибн Умар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Ҳумайддан, Анас розияллаҳу анҳудан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бозорда эди, бир киши: ‹Эй Абул-Қосим!›, деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўгрилиб (қаради), сўнг деди, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, у деди: «Менинг исмим билан атаверинглар, лекин менинг куням билан куняланманглар».