حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو زُرْعَةَ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " انْتَدَبَ اللَّهُ لِمَنْ خَرَجَ فِي سَبِيلِهِ لاَ يُخْرِجُهُ إِلاَّ إِيمَانٌ بِي وَتَصْدِيقٌ بِرُسُلِي أَنْ أُرْجِعَهُ بِمَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ، أَوْ أُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ، وَلَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي مَا قَعَدْتُ خَلْفَ سَرِيَّةٍ، وَلَوَدِدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ أُحْيَا، ثُمَّ أُقْتَلُ ثُمَّ أُحْيَا، ثُمَّ أُقْتَلُ ".
Бизга Ҳарамий ибн Ҳафс ривоят қилди, у деди: бизга Абдулвоҳид ривоят қилди, у деди: бизга Умора ривоят қилди, у деди: бизга Абу Зуръа ибн Амр ибн Жарир ривоят қилди, у деди: мен Абу Ҳурайрани Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилиб) эшитдим, у дедилар: «Аллаҳ Ўз йўлида — уни фақат Менга иймон ва пайғамбарларимни тасдиқлаш чиқарган — киши учун зомин бўлди (кафолат берди)ки, уни эришган ажр ёки ўлжаси билан (уйига) қайтараман, ёки жаннатга киритаман. Агар умматимга машаққат бўлишидан (қўрқмаганимда), ҳеч бир қўшин ортида қолмас эдим. Мен Аллаҳ йўлида ўлдирилиб, сўнг тирилтирилиб, сўнг ўлдирилиб, сўнг тирилтирилиб, сўнг яна ўлдирилишни жуда истардим.»