حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ سَمِعْتُ شُعْبَةَ، سَمِعْتُ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لأُبَىٍّ " إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ {لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا} ". قَالَ وَسَمَّانِي قَالَ " نَعَمْ " فَبَكَى.
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Ғундар бизга айтди, у деди: Шуъбани эшитдим, Қатодани эшитдим, Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Убайга: «Албатта Аллаҳ менга сенга {Лам якуниллазина кафару}(сураси)ни ўқиб беришни буюрди», деди. (Убай): «(Аллаҳ) мени (исмимни) атадими?», деди. У: «Ҳа», деди. Шунда у йиғлади.