حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ " إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ { لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا} " . قَالَ وَسَمَّانِي قَالَ " نَعَمْ " . قَالَ فَبَكَى .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилиб айтдилар: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди: бизга Шуъба ривоят қилди. У айтди: Мен Қатоданинг Анас ибн Моликдан ривоят қилаётганини эшитдим. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Убай ибн Каъбга айтдилар: «Албатта Аллаҳ менга сенга ‹Лам якуниллазийна кафару› (сурасини) ўқиб беришимни буюрди.» У айтди: Ва мени номим билан атадими? У зот: «Ҳа» дедилар. У айтди: Шунда у йиғлади.