حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَتَيْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلاَمٍ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ أَلاَ تَجِيءُ فَأُطْعِمَكَ سَوِيقًا وَتَمْرًا، وَتَدْخُلَ فِي بَيْتٍ ثُمَّ قَالَ إِنَّكَ بِأَرْضٍ الرِّبَا بِهَا فَاشٍ، إِذَا كَانَ لَكَ عَلَى رَجُلٍ حَقٌّ فَأَهْدَى إِلَيْكَ حِمْلَ تِبْنٍ، أَوْ حِمْلَ شَعِيرٍ أَوْ حِمْلَ قَتٍّ، فَلاَ تَأْخُذْهُ، فَإِنَّهُ رِبًا. وَلَمْ يَذْكُرِ النَّضْرُ وَأَبُو دَاوُدَ وَوَهْبٌ عَنْ شُعْبَةَ الْبَيْتَ.
Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Саъид ибн Абу Бурдадан, отасидан: Мен Мадинага келдим ва Абдуллаҳ ибн Салом розияллаҳу анҳуни учратдим. У: «Келмайсанми, сенга савиқ (қовурилган ун шарбати) ва хурмо едирсам ва бир уйга кирса эдинг (меҳмон қилсам)?», деди, сўнг: «Сен рибо (судхўрлик) кенг тарқалган бир ерда(сан). Сенга бир киши устида ҳақ (қарз) бўлса ва у сенга бир юк сомон, ёки бир юк арпа, ёки бир юк пичан ҳадя қилса, уни олма, чунки у рибодир», деди. Назр, Абу Довуд ва Ваҳб Шуъбадан (ривоятда) уйни зикр қилмадилар.