وَقَالَ ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنَا عَمْرٌو، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الأَشَجِّ، أَنَّ كُرَيْبًا، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَيْسَ السَّعْىُ بِبَطْنِ الْوَادِي بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ سُنَّةً، إِنَّمَا كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يَسْعَوْنَهَا وَيَقُولُونَ لاَ نُجِيزُ الْبَطْحَاءَ إِلاَّ شَدًّا
Ибн Ваҳб деди: Амр бизга хабар берди, Букайр ибнул-Ашажждан: Ибн Аббоснинг мавлоси Курайб унга айтдики, Ибн Аббос розияллаҳу анҳумо деди: Сафо билан Марва орасидаги водий ўртасида саъй (югуриш) суннат эмас; балки жоҳилият аҳли уни (шу жойни) югуриб ўтар ва: «Биз Батъҳо(водий)ни фақат (кучли) чопиб (ўтишни) раво кўрамиз», дер эдилар.