حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ،. وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّ أَصْحَابَ بَدْرٍ ثَلاَثُمِائَةٍ وَبِضْعَةَ عَشَرَ، بِعِدَّةِ أَصْحَابِ طَالُوتَ الَّذِينَ جَاوَزُوا مَعَهُ النَّهَرَ، وَمَا جَاوَزَ مَعَهُ إِلاَّ مُؤْمِنٌ.
Абдуллаҳ ибн Абу Шайба менга айтди, Яҳё бизга айтди, Суфёндан, Абу Исъҳоқдан, Бародан; (ва) Муҳаммад ибн Касир бизга айтди, Суфён бизга хабар берди, Абу Исъҳоқдан, Баро розияллаҳу анҳудан, у деди: Биз Бадр саҳобалари уч юз ўн неча (киши) — Толут шериклари — у билан дарёдан ўтган(лар) — сони(дек), у билан фақат мўмин ўтди — деб сўзлашар эдик.