حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَهْطًا إِلَى أَبِي رَافِعٍ فَدَخَلَ عَلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَتِيكٍ بَيْتَهُ لَيْلاً وَهْوَ نَائِمٌ فَقَتَلَهُ.
Исъҳоқ ибн Наср менга айтди, Яҳё ибн Одам бизга айтди, Ибн Абу Зоида бизга айтди, отасидан, Абу Исъҳоқдан, Баро ибн Озиб розияллаҳу анҳумодан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Абу Рофиъга бир гуруҳ (киши) юборди. Абдуллаҳ ибн Атик унинг уйига кечаси — у ухлаб турган ҳолда — кирди ва уни ўлдирди.