حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَهْطًا مِنَ الأَنْصَارِ إِلَى أَبِي رَافِعٍ فَدَخَلَ عَلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَتِيكٍ بَيْتَهُ لَيْلاً، فَقَتَلَهُ وَهْوَ نَائِمٌ.
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад менга айтди, Яҳё ибн Одам бизга айтди, Яҳё ибн Абу Зоида бизга айтди, отасидан, Абу Исъҳоқдан, Баро ибн Озиб розияллаҳу анҳумодан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ансорлардан бир гуруҳни Абу Рофеъга (қарши) жўнатди. Абдуллаҳ ибн Атик унинг уйига кечаси кирди ва уни ухлаб ётганида ўлдирди.